Planowanie · 4 min czytania

Własna przysięga ślubna: jak ją napisać i powiedzieć po swojemu

Prosty układ osobistej przysięgi, dwa przykłady i przygotowanie do odczytania. Ustalcie długość, granice prywatności i miejsce w ceremonii.

Dawid Ostrowski

Opublikowano

Papeteria przygotowana na osobiste przysięgi ślubne

Zdjęcie ilustracyjne: Camden & Hailey George / Unsplash. Licencja Unsplash.

Własna przysięga ślubna nie musi brzmieć jak scena z filmu. Może opowiadać o tym, co cenicie w codziennym życiu i jak chcecie o siebie dbać. Najłatwiej zacząć od prostych zdań, które rzeczywiście powiedzielibyście partnerowi. Uroczysta oprawa przyjdzie z samą chwilą, bez dopisywania wielkich słów do każdego wspomnienia.

Gdzie można powiedzieć własną przysięgę

Osobiste obietnice potraktujcie jako ustalony wcześniej element uroczystości lub oddzielną chwilę. Nie zakładajcie, że zastępują wymagane oświadczenia podczas formalnego zawarcia małżeństwa. W przypadku ślubu cywilnego przebieg ceremonii i możliwość dodania własnego tekstu omówcie z urzędem. Przy ceremonii religijnej zapytajcie osobę, która ją prowadzi, o dopuszczalną formę oraz miejsce.

Informacje o formalnościach ślubu cywilnego znajdziecie na stronie gov.pl. Nasz poradnik dotyczy pisania osobistej wypowiedzi, a szczegóły konkretnej ceremonii wymagają potwierdzenia z jej prowadzącym.

Jeśli dodatkowy tekst nie pasuje do przebiegu uroczystości, możecie przeczytać go sobie przed spotkaniem z gośćmi, po ceremonii albo w spokojnym miejscu następnego dnia. List wymieniony prywatnie jest równie pełnoprawną formą osobistej obietnicy. Nie trzeba publiczności, żeby nadać mu znaczenie.

Ustalcie wspólne ramy, zachowując niespodziankę

Nie musicie pokazywać sobie gotowych tekstów. Warto jednak uzgodnić ich przybliżoną długość, ton oraz tematy, których nie chcecie poruszać. Inaczej jedna osoba przygotuje trzy zdania, a druga kilkustronicowe wspomnienie. Sama różnica nie jest błędem, lecz może wywołać niepotrzebny stres w trakcie uroczystości.

Porozmawiajcie też o humorze. Żart, który bawi was w domu, nie zawsze jest przyjemny przy rodzinie lub przed kamerą. Zostawcie poza tekstem intymne szczegóły, historie byłych związków oraz informacje, których partner nie chce ujawniać. Niespodzianka powinna dotyczyć słów, a nie przekroczenia wcześniej ustalonej granicy.

Uzgodnijcie, czy chcecie nagrania z dźwiękiem i późniejszej publikacji. Zgoda na filmowanie uroczystości nie musi oznaczać chęci pokazania całej przysięgi w otwartym internecie. Przekażcie wykonawcy, jaki zakres materiału może pojawić się w zwiastunie i portfolio.

Jak ułożyć tekst krok po kroku

Najpierw zapiszcie kilka odpowiedzi bez próby tworzenia ładnych zdań. Kiedy poczuliście, że możecie na sobie polegać? Jaki zwyczaj chcecie zachować? Co partner robi, a wy rzadko mówicie, że to doceniacie? Z tych notatek wybierzcie jedną konkretną scenę lub obserwację.

Następnie dopiszcie, co ta historia mówi o waszej relacji. Opis wspólnego wyjazdu staje się osobisty dopiero wtedy, gdy wiadomo, dlaczego go pamiętacie. Może chodzi o cierpliwość podczas zagubienia drogi, a może o radość ze zwykłego śniadania. Nie musicie opowiadać całej podróży.

Na końcu wybierzcie dwie lub trzy obietnice związane z własnym działaniem. „Będę rozmawiać z tobą o trudnych rzeczach” daje inny punkt odniesienia niż „nigdy się nie pokłócimy”. Unikajcie obiecywania cudzych uczuć, życia bez problemów oraz rzeczy, na które nie macie wpływu.

  • Jedna obserwacja: co szczególnie cenisz w tej osobie.
  • Jedno wspomnienie: krótka scena pokazująca waszą relację.
  • Dwie lub trzy obietnice: zachowania, do których chcesz wracać.
  • Zakończenie: proste zdanie o wspólnej przyszłości.

Przykład spokojnej, osobistej przysięgi

„Lubię nasze zwykłe wieczory, kiedy opowiadamy sobie o dniu i nigdzie nie musimy się spieszyć. Przy tobie nauczyłam się mówić wprost, kiedy potrzebuję pomocy. Chcę dalej budować z tobą dom, w którym oboje możemy odpocząć. Obiecuję słuchać, pytać zamiast zgadywać i znajdować czas na rozmowę także wtedy, gdy będzie nam trudno. Cieszę się, że wybieramy tę drogę razem”.

To punkt wyjścia, nie tekst wymagający odtworzenia. Zmieńcie formy językowe i wspomnienie tak, aby pasowały do was. Jeśli nigdy nie prowadzicie długich wieczornych rozmów, nie dodawajcie ich wyłącznie dlatego, że brzmią przyjemnie.

Przykład z lekkim humorem

„Z tobą nawet wyprawa po pieczywo potrafi skończyć się długim spacerem. Lubię tę ciekawość i to, że pamiętasz o drobiazgach, które mnie cieszą. Obiecuję dbać o nasz wspólny czas, mówić uczciwie o swoich potrzebach i nie traktować twojej pomocy jak czegoś oczywistego. A jeśli znowu wybierzemy najdłuższą drogę do domu, postaram się pamiętać, że przecież nigdzie nam się nie spieszy”.

Żart nie musi mieć puenty wywołującej śmiech całej sali. Krótki szczegół zrozumiały dla partnera wystarczy. Usuńcie go, jeśli po kilku próbach czujecie, że odwraca uwagę od tego, co naprawdę chcecie powiedzieć.

Próba, kartka i emocje

Przeczytajcie tekst na głos, najlepiej wolniej niż podczas zwykłej rozmowy. Zaznaczcie miejsca oddechu i uprośćcie zdania, na których się potykacie. Druk dużą czcionką w niewielkim notesie ułatwia odnalezienie kolejnej linijki. Przy plenerze kartki powinny być spięte, a mikrofon sprawdzony wcześniej.

Przygotujcie zapasowy egzemplarz i ustalcie, kto go przechowa. Wpiszcie notes do checklisty przed ślubem. Jeśli wzruszenie przerwie wypowiedź, możecie zrobić pauzę, napić się wody albo skończyć krótszym zdaniem. Nie trzeba recytować bezbłędnie. Tekst ma pomóc wam powiedzieć coś ważnego, a nie stać się kolejnym zadaniem do zaliczenia.

Dawid Ostrowski

Autor poradnika

Dawid Ostrowski

Prowadzi WeddBlog i pisze o przygotowaniach do ślubu: budżecie, wyborze miejsca oraz organizacji dnia. W poradnikach znajdziecie listy pytań, przykładowe plany i wskazówki do własnych ustaleń.

Zasady redakcyjne ·

Wyślij e-mailem